Najwięcej przypadków wad postawy zaczyna uwidaczniać się już około 5 roku życia. U dzieci w wieku przedszkolnym wady postawy najczęściej są wynikiem słabego umięśnienia lub nieprawidłowego nawyku utrzymania postawy ciała. Najczęstszą wadą jest płaskostopie, które ma wpływ na obniżoną sprawność nóg, szybkie ich męczenie, a z biegiem lat bolesne zniekształcenia. Następstwa tego niedostosowania odbijają się nie tylko na samych stopach, ale i stawach kolanowych i biodrowych, a nawet na kręgosłupie. Głównymi celami prowadzonych w tym wieku  zajęć ruchowych powinno być: wspomaganie rozwoju fizycznego dziecka, kształtowanie nawyku prawidłowej postawy, korygowanie istniejących wad. Zajęcia te stanowić powinny raczej zorganizowaną formę aktywności ruchowej z elementami gimnastyki korekcyjnej, które wspierają proces posturogenezy dzieci w wieku wczesnego dzieciństwa. Dla tej grupy najwłaściwszym rodzajem prowadzenia zajęć są zabawy, gry ruchowe oraz opowieści ruchowe dodatkowo rozwijające wyobraźnię. Ta forma aktywności dla przedszkolaka stanowi silny bodziec wpływający na jego rozwój  fizyczny. Dziecko uczy się nowych umiejętności ruchowych, wyrabia sobie siłę, wytrzymałość, koordynację ruchową oraz szybkość. Prócz właściwości motorycznych zabawa rozwija również myślenie przyczynowo – skutkowe, uczucia społeczne i ma duży wpływ na jego rozwój intelektualny. Ponadto dzięki niej aktywność ruchowa dziecka znajduje najbardziej naturalne i swobodne ujście. Podczas prowadzenia zajęć korekcyjnych z przedszkolakami należy pamiętać, że choć nie jesteśmy w stanie indywidualizować, powinny one mieć charakter korekcyjny. Dzięki nim każde dziecko powinno umieć przybrać prawidłową postawę w dowolnej pozycji zarówno w staniu, siedzeniu, leżeniu czy podczas zabawy. Zamiana ćwiczeń na zabawę np. poprzez wprowadzenie nazwy zwierzątka lub czynności (podpór tyłem – pajączek, podpór przodem – kotki, chodzenie z przysiadami – spacer po lesie i zbieranie jagód). Każdej z grup należy bardzo dokładnie opisać i pokazać jak ma wyglądać pozycja i ruch. Stała kontrola prawidłowego wykonywania ćwiczeń szybko uczy dzieci odpowiednich oraz ukierunkowanych ruchów i pozycji.

Częste zmiany zadań, pozycji ułatwiają prowadzenie zajęć, gdyż dziecko nie ma czasu się znudzić danym ćwiczeniem. Prowadzenie elementów korektywy w przedszkolu nie zwalnia oczywiście ze stosowania ćwiczeń według krzywej natężenia wysiłku. W początkowej części należy przeprowadzić rozgrzewkę, a następnie przejść do ćwiczeń właściwych. Wzrost natężenia wysiłku jest stopniowy i w połowie zajęć osiąga swój tzw. szczyt. Następnie tempo powinno być stopniowo zwalniane tak, by na końcu zastosować relaks, który pozwoli dzieciom się wyciszyć, a mięśniom odpocząć.

Ważną rolę odgrywają  ćwiczenia oddechowe, które rozwijają klatkę piersiową, płuca oraz poprawiają krążenie i dotleniają organizm. Należy je stosować kilkakrotnie podczas zajęć: w trakcie rozgrzewki, po męczących dla dzieci zabawach i na końcu podczas relaksu. Mogą być one w formie dmuchania w rożne lekkie przedmioty takie jak wata, bibuła, papierowe kule lub wyobrażane (np.: świeczki na torcie, piórko, balon).

Stworzenie opowiadań ruchowych, w których dzieci wykonują różnorodne ćwiczenia (koordynacyjne, zręcznościowe, wzmacniające, oddechowe, rozciągające i inne) zachęcają do uczestnictwa w tej formie aktywności fizycznej. Pobudzają one wyobraźnię i umysł do pracy, rozwijają wielokierunkowo aktywizując cały organizm do wzmożonej pracy.

Stosowanie „ciekawych” dla dziecka form ruchu, przy wykorzystaniu różnorodnych gier i zabaw stymuluje dziecięce uczestnictwo w wybranych ćw. z zakresu gimnastyki korekcyjnej. Gimnastyka korekcyjna, zwłaszcza niektóre jej elementy, powinna przechodzić łagodnie od ruchów w formie zabawowej do ruchów naśladowczych, ale pozwalających na realizację inwencji twórczej dzieci, aż do ruchów ścisłych.

 

Małgorzata Kulik – doradca metodyczny wychowania fizycznego